Hoe bevrijd jij je van je belemmeringen uit je jeugd?

Kind van Auti

Het thema
Hoe bevrijd jij je van belemmeringen uit je jeugd?

Doel van de bijeenkomst
Op de themabijeenkomst in Utrecht kwamen 20 lotgenoten bij elkaar. De vragen waren:
– Welke belemmeringen heb je ervaren doordat je opgroeide bij ouders met (vermoedelijk autisme)?
– Heb je een manier gevonden je van die belemmering te ontdoen?
– Wat hielp niet om je van de belemmeringen te ontdoen?

Lees “Hoe bevrijd jij je van je belemmeringen uit je jeugd?” verder

Loyaal naar je familie en naar jezelf: het lijkt haast niet samen te kunnen

Kind van Auti

Het thema
Loyaal naar je familie en naar jezelf: het lijkt haast niet samen te kunnen

Lees “Loyaal naar je familie en naar jezelf: het lijkt haast niet samen te kunnen” verder

Overeenkomsten in KOPP-problematiek KVBO en KindvanAuti

Op 28 maart 2018 is er een telefoongesprek gevoerd tussen een werkgroeplid van kvbo (kvbo.nl) en een vrijwilliger van kindvanauti (kindvanauti.nl). Aanleiding was de open vraag: Hoeveel hebben wij met elkaar gemeen? Na twee uur waren we eigenlijk nog niet helemaal uitgepraat…

Lees “Overeenkomsten in KOPP-problematiek KVBO en KindvanAuti” verder

Vertrouwen, het aangaan van relaties

Kind van Auti

Het thema
Vertrouwen, het aangaan van relaties.

Lees “Vertrouwen, het aangaan van relaties” verder

Wat was je reddingsboei als kind?

Kind van Auti

Het verslag is te downloaden als PDF via http://www.kindvanauti.nl/wp-content/uploads/2018/02/themabijeenkomst-KVA-op-10-feb-2018-reddingsboei.pdf

Het thema
Wat was je reddingsboei als kind, dwz:

  • Wat hielp jou om je staande te houden in je jeugd, welke coping strategie had je?
  • Wat heeft dat voor gevolgen voor jou als volwassene? Positief/negatief.
  • Hoe ga je om met die gevolgen en wat kom je daar bij tegen?

Doel van de bijeenkomst
Vorig voorjaar kwamen er zo veel nieuwe aanmeldingen, dat we besloten dat de lotgenotenbijeenkomsten zoals we deden (max 8 deelnemers) primair voor nieuwkomers zouden zijn (minder dan 3x geweest). Als er plek over is op een lotgenotenbijeenkomst, blijven mensen die vaker zijn geweest (meer dan 3x) ook zeer welkom.

Degenen die al vaker zijn geweest, wilden we meer verdieping gaan bieden. Dat hebben we in nov ’17 gedaan met een spreekster met daarna een discussie (de verdiepingsbijeenkomst).
Deze middag doen we het zelf (de themabijeenkomst). Zonder spreker.

Wij samen bezitten immers de kennis waarover je in de literatuur zo weinig vindt.
Het is de bedoeling om per keer een thema bij de kop te vatten, in kleinere groepjes daarmee aan de slag te gaan en vervolgens plenair te inventariseren wat er naar voren kwam.

Relaties in een gezin met autisme

KindvanAuti

Op vrijdag 29 september 2017 was er in Hotel De Rijper Eilanden in De Rijp, Noord Holland, een NVA studiedag “Relaties in een gezin met autisme”. Freerk Teunissen heeft op deze themadag van NVA-NH verteld over hoe hij opgroeide en over zijn ervaringen als volwassene met de hulpverlening.

De lezingstekst is te downloaden als PDF via 29 september 2017 NVA studiedag – Relaties in een gezin met autisme

Opgroeien met een auti-ouder: het gaat niet altijd goed

Opgroeien met een auti-ouder: het gaat niet altijd goed

Op donderdag 30 maart 2017 was er bij GGZ Altrecht in Utrecht een casuïstiekbespreking. Op deze dag vertelde een ervaringsdeskundige oud-cliënt van Altrecht over haar eigen ervaringen als kind-van en vertelde een ervaringsdeskundige begeleider van de gespreksgroep ‘kinderen van’ over kenmerken van deze groep.

De lezingstekst is te downloaden als PDF via kindvanauti.nl/wp-content/uploads/2017/04/Opgroeien-met-een-auti-ouder-het-gaat-niet-altijd-goed.-Altrecht-2017.pdf

Het opgroeien bij een auti-ouder hoeft niet altijd problematisch te zijn. Het hangt er in hoge mate van af of de andere ouder in staat is om voor het kind de emotionele handicap van de auti-ouder te compenseren. In dat geval levert het autisme van zijn ouder het kind in zijn latere leven amper problemen op. Zo iemand gaat niet op zoek naar lotgenotencontact. Net zomin als deze zal aankloppen bij de GGZ. Ik ga me in mijn verhaal daarom beperken tot degenen die wel problemen ervaren door het opgroeien in een gezin met een auti-ouder.

Wat zou ons geholpen hebben?

  • het zou al veel schelen als de ouder een diagnose kreeg en als er thuis gewoon gesproken kon worden over diens autisme. Het ligt dan niet meer allemaal aan het kind.
  • het zou goed zijn als er een volwassene zou zijn waar het kind emotioneel wel bij terecht kan. Al zal dat het emotionele tekort van thuis nooit volledig kunnen compenseren.
  • misschien kunnen hulpverleners zich eerder afvragen of een kind lijdt aan de thuissituatie.

Wat dit laatste betreft begrepen velen van ons pas na een jarenlange zoektocht dat er bij hun ouder autisme speelde en welke enorm stempel dat heeft gedrukt op henzelf en het hele gezin.

Voor hulpverleners is het goed te beseffen dat

  • hulp vragen voor ons vaak moeilijk is
  • niet geloofd worden een onderdeel is van het probleem
  • opkomen voor jezelf (met name voor je emoties) voor velen niet vanzelf gaat
  • het een taboe is om te zeggen dat je ouders ernstig hebben gefaald
  • we geleerd hebben om ons alsmaar te voegen naar het gezag (ook dat van de therapeut!)
  • wij lijden aan een teveel aan begrip voor onze ouders. Het gaat ten koste van onszelf. Wij zijn daardoor niet geholpen met meer begrip voor het autisme van onze ouder
  • wij moeten leren om weer in contact te komen met onze gevoelens en die serieus te nemen
  • we vaak lange tijd niet beseften wat de oorzaak was van de problemen die we ervoeren met het leven. Daardoor kwamen we niet met de vraag om hulp bij het verwerken-van-een-jeugd-met-een-auti-ouder. We kwamen met de vraag om ons te helpen zoeken naar de oorzaak van de problemen die we ervaren.

Opgroeien met een autistische ouder

lotgenotencontact kind-van

Op vrijdag 17 juni 2016 was er in Hotel De Rijper Eilanden in De Rijp, Noord Holland, een NVA themadag “Autisme in de familie”. Op deze dag vertelde de ervaringsdeskundige begeleider van de gespreksgroep ‘kinderen van’ over de bijeenkomsten van deze groep.

De lezingstekst is te downloaden als PDF via kindvanauti.nl/wp-content/uploads/2016/06/Opgroeien-met-een-autistische-ouder-definitieve-tekst-2016.pdf

Leven met autisme is niet eenvoudig, dat staat niet ter discussie. En dat leven als partner, ouder,broer of zus van een autist een specifieke problematiek met zich meebrengt is inmiddels ook algemeen bekend. Maar dat dat evenzeer geldt voor de kinderen van een autist, is lang aan de aandacht ontsnapt.

De meeste mensen die zich bij ons aanmelden hebben al een flinke zoektocht achter de rug. Door het leven en vaak ook door hulpverlenersland. Hun verzuchting is vaak: waarom is hier zo weinig over bekend? Door elkaar te ontmoeten wordt steeds duidelijker wat we met elkaar gemeen hebben. En dat is veel meer dan iedereen op het eerste gezicht verwachtte.

Wat wij ook ervaren is dat de buitenwereld zich zelden voor kan stellen hoe wij zijn opgegroeid en wat voor gevolgen dat voor ons heeft gehad. Wat wij vertellen lijkt velen overdreven. Ik werd een keer geïnterviewd over dit onderwerp. Na afloop zei de interviewer zelf te zijn opgegroeid bij een auti-ouder. Of ik dat had kunnen merken? Ik moest even nadenken en antwoordde toen: “Ja, want je begreep gewoon wat ik zei”.

Ervaringen met lotgenotencontact voor mensen met een autistische ouder

lotgenotencontact kind-van

Te downloaden als PDF via Ervaringen met lotgenotencontact voor mensen met een autistische ouder

Dit artikel betreft een document geschreven door de organisatoren van de lotgenoten bijeenkomsten. (Klik hier voor informatie over deze bijeenkomsten.)

Uit de gesprekken tussen kinderen-van komen een aantal algemene kenmerken naar voren die in wisselende mate voorkomen in elk gezin met een autistische ouder.

Het kind voelt zich in ernstige mate niet-gezien en niet-gehoord door de autistische ouder. En helaas vaak ook door de andere ouder, als deze door de situatie wordt overvraagd en overspannen raakt.
Het kind is alsmaar bezig om zich aan te passen aan andermans behoeften (en wordt daar vaak erg goed in).
Het kan niet leren om op te komen voor zijn eigen emoties als die systematisch worden genegeerd. Het raakt vervreemd van zichzelf.
Kinderen met een autistische ouder zijn vaak gewend geraakt om het allemaal maar zelf op te lossen. Ze vragen niet snel hulp voor zichzelf.
Ze belanden opvallend vaak in zorgende beroepen.